SCIENTIFIC HUB

Araştırmanın izini sürün.

SCIENTIFIC LITERATURE · MED

Parkinson Sendromunda Retinal Kalınlık Profilleri: Optik Koherans Tomografisi ile Parkinson Hastalığı, Çoklu Sistem Atrofisi ve Progresif Supranükleer Palsy'yi Ayırt Etmek.

Retinal Thickness Profiles in Parkinsonian Syndromes: Discerning Parkinson's Disease, Multiple System Atrophy, and Progressive Supranuclear Palsy via Optical Coherence Tomography.

Makine çevirisi · Editoryal inceleme bekliyor

Biomedicines · 2026-01-22

DOI: 10.3390/biomedicines14010249PMID: 41595784

Open accessresearch-article; Journal ArticleKaynağa git ↗

Araştırma özeti

Kaynak özetin Türkçe makine çevirisi. Klinik kullanım öncesinde özgün yayınla karşılaştırılmalı; hekim incelemesi değildir. cc by

Arka plan/objektifler: Parkinson hastalığı (PD) ve atipik parkinsonizm (AP) arasındaki klinik farklılaşma karmaşık kalır. Farklılıklarında yardımcı olan mevcut tanı prosedürleri, optik koherens tomografi (OKT) gibi invaziv olmayan araçları potansiyel biyobelirteçler olarak değerlendirmede çok önemli hale getirerek özgüllükten yoksundur. Çalışmamızda, PD, çoklu sistem atrofisi (MSA), progresif supranükleer palsi (PSP) ve sağlıklı kontroller (HC) olan bireylerde ganglion hücre iç pleksiform tabaka kompleksi (GCIPL), peripapiller retina sinir lifi tabakası (RNFL) ve maküler segmentlerin kalınlığı incelendi. Çalışmamızın amacı, OCT analizlerinin PD hastalarını HC'den etkili bir şekilde ayırıp ayıramayacağını ve retina kalınlığının tipik PD hastalarını AP'lilerden ayırt edip edemeyeceğini belirlemekti. Yöntemler: Araştırma gözlemsel, kesitsel bir çalışmaydı. PD ve AP hastalarının OKT'si ile ölçülen çoklu retina katmanları, yaş ve cinsiyet eşleşmeli HC ile karşılaştırıldı. Gruplar arası bir değerlendirme yapıldı. Bulgular: PD ve PSP'li hastalar, MSA grubunda hiçbir fark gözlenmeden HC'ye kıyasla daha ince bir GCIPL sergilerler. Soruşturma grupları arasındaki GCIPL kalınlığı PD ve AP arasında ayrım yapmaz. RNFL ve merkezi maküla kalınlığı, HC'ye kıyasla tüm hasta gruplarında istatistiksel olarak anlamlı olarak azalmıştır. RNFL, PSP'de PD'ye kıyasla daha inceydi. Neredeyse tüm iç ve dış maküler segmentler HC'ye kıyasla araştırma gruplarında daha inceydi. Dış nazal segmentlerin korunması, HC'yi hem tipik hem de AP'den ayırır. PSP ve PD'li hastalar tüm maküler segmentlerin kalınlığında farklılık göstermiş, PSP hastalarında daha ince olmuştur. Sonuç: Birden fazla retina tabakasının ve maküler bölgelerin kalınlığı PD, AP ve HC arasında ayırt edici bir özellik olarak hizmet edebilir.

Özgün kaynak özetini okuyun

Background/Objectives: Clinical differentiation between Parkinson's disease (PD) and atypical parkinsonism (AP) remains complex. Current diagnostic procedures helpful in their distinction lack specificity, making non-invasive tools like optical coherence tomography (OCT) crucial in evaluating possible retinal changes as potential biomarkers. Our study examined the thickness of the ganglion cell inner plexiform layer complex (GCIPL), peripapillary retinal nerve fiber layer (RNFL) and macular segments in individuals with PD, multiple system atrophy (MSA), progressive supranuclear palsy (PSP), and healthy controls (HC). The objective of our study was to determine if OCT analyses can effectively discriminate PD patients from HC and whether retinal thickness can distinguish typical PD patients from those with AP. Methods: Research was an observational, cross-sectional study. Multiple retinal layers measured with OCT of PD and AP patients were compared with age- and sex-matched HC. An intergroup assessment was conducted. Results: Patients with PD and PSP exhibit a thinner GCIPL compared to HC, with no difference observed in the MSA group. GCIPL thickness between investigational groups does not differentiate between PD and AP. The RNFL and central macula thickness were statistically significantly reduced in all patient groups compared to HC. The RNFL was thinner in PSP compared to PD. Nearly all inner and outer macular segments were thinner in the investigational groups compared to HC. The preservation of outer nasal segments distinguished HC from both typical and AP. Patients with PSP and PD differed in the thickness of all macular segments, being thinner in PSP patients. Conclusions: Thickness of multiple retinal layers and macular regions might serve as a distinguishing feature between PD, AP and HC.

Bilimsel değerlendirme

01

Araştırma sorusu

Sorunun kapsamı orijinal çalışma üzerinden değerlendirilir.

02

Yöntem ve örneklem

Çalışma tasarımı ve örneklem için kaynak makaleyi kontrol edin.

03

Temel bulgular

Bu kayıt için editoryal olarak onaylanmış bulgu özeti henüz yayımlanmadı.

04

Sınırlılıklar

Sonuçların genellenebilirliği, yanlılık ve klinik anlamı ayrıca incelenmelidir.

Bibliyografik veriden yöntem, örneklem veya klinik sonuç çıkarımı yapılmaz.